De ironie van A.
Teruggelopen naar de kaai
om opnieuw de geluiden te proeven
nu het eindelijk stil is in mijn hoofd
met de nasmaak van echt bier
in mijn mond
voelen mijn handen nog
jouw slanke lijf
golvende dijen
De ironie van A.;
het besef dat prachtige vrouwen
door de stad blijven vloeien
gelijk het water
[Uit: Verloren woorden, gratis te downloaden op Lulu.com]


Mooie gedichten, Michael. Vooral omdat ze allemaal iets harmonieus, iets rustiek observerends hebben.
Geplaatst door: Colinda | 5 augustus 2005 om 13:52